പുനർജ്ജനി

പ്രണയം കിട്ടാതെ മരിച്ച
കാമുകന്മാരെല്ലാം

മരങ്ങളായി 

പുനർജനിക്കും.

ഏതോ ജന്മത്തിലെ 

എനിയും മരിക്കാത്ത 

ഓർമ്മകളെ അയവിറക്കി 

വേരുകൾ കൊണ്ടു 

അവളുടെ ഖബറിടത്തിലേക്കു 

കൈ നീട്ടി

ഞാൻ മാത്രം 

ഞാൻ മാത്രം എന്നാണയിടും.

ഒരുപാടു പിറകെ നടന്നതിന്റെ 

സങ്കടം 

ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ 

കൂടെ നിന്നു തീർക്കും.

കൂട് കൂട്ടാൻ വന്ന 

പറവകൾ പോലും 

പഴയ കഥകൾ കേട്ടു 

പ്രണയിക്കാൻ പഠിക്കും .

വരച്ചു വെക്കുന്ന ഓരൊ തണലിലും
അവൾക്കായി പാടിയ
പാട്ടിലെ കുളിരുണ്ടാവും . 

ചിരിച്ചു പൂക്കുന്ന ഓരൊ പൂവിലും
കനവു കണ്ട ഉമ്മയുടെ
മണമുണ്ടാവും .

കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന ഓരോ ഇലയിലും 

നിഗൂഠമായ 

പ്രണയാക്ഷരത്തിലെ 

ഞരംബുകൾ

തെളിഞ്ഞു കാണും .

എന്നിട്ടും 

പൂക്കുന്നതോ 

തളിർക്കുന്നതോ 

ഇലപൊഴിയുന്നതോ ശ്രദ്ധിക്കാതെ

ഒരു കുട്ടി 

അതിനടുത്തു അക്കു കളിക്കും.

ആ തണലിലിരുന്നു 

പൂക്കൾ തൊട്ടു

ഇലകൾ മെതിച്ചു 

കടന്നു പോകും .

കടംകഥ

ഇതുവരെ 

പോയിട്ടില്ലാത്തൊരു തെരുവു

സ്വപനം കണ്ടു ഇന്നലെ . 

അർദ്ധനഗ്നനായൊരാളിരുന്നു

ആളുകൾക്കു പുതയ്ക്കാൻ 

സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്യുന്നൊരു 

തെരുവ്.

കണ്ണിനു പകരം കണ്ണല്ല 

എന്നു പുലമ്പി

അയാൾ മുറിവേറ്റവനു 

മുത്തം കൊടുക്കുന്നു.

ഏതോ ഒരു 

അന്യഗ്രഹത്തിലെന്ന പോലെ

അന്യമതസ്ഥരെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു ആളുകൾ.

പതിവുപോലെ

വെടിയുണ്ട അയാളുടെ 

നെഞ്ഞു തുളയ്ക്കുന്നു.

പക്ഷെ ഞാൻ 

വ്യക്തമായി കണ്ടതാണു

ഈ പേക്കിനാവിൽ

ആളുകൾ കരഘോഷം മുഴക്കുന്നു.

വെടിവെച്ച ആൾക്കു

പണിയാനിരിക്കുന്ന 

ക്ഷേത്രത്തിലെ

ദൈവത്തിന്റെ അതേ മുഖമാണു.

ശാന്തിക്കാരന്റെ അതേ ഭാവമാണു.

ചെമ്പരത്തി

ഒരിക്കലും തിരിച്ചുവരാത്ത 

ഒരാളെ തേടി 

എന്നെങ്കിലും വരുമെന്നോർത്തു

വഴിക്കണ്ണുമായി 

നിൽക്കുന്നുണ്ടു

പണ്ടെങ്ങോ 

അയാൾ നട്ടുമറന്ന 

ഒരു ചെമ്പരത്തി.

ചോര കിനിയുന്നൊരു 

പൂവു നീട്ടി

മഴയോടും കാറ്റിനോടും 

പരിഭവം പറഞ്ഞു

പിന്നെയും പിന്നെയും 

വാശിയിൽ പൂക്കുന്നുണ്ടതു.

ചെമ്പരത്തിക്കറിയില്ലല്ലോ 

പാളങ്ങളിലേക്കു 

പുറപ്പെട്ടുപോയവരുടെ

പ്രണയത്തിനും 

ചെമ്പരത്തിയുടെ നിറമാണെന്നു.

ഇരുട്ട്‌

ഇരുട്ട് 

ആരുടെയോ സങ്കടത്തിനു കൂട്ടിരിക്കുകയാണെന്നു 

പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ.?

മരിച്ചവർ 

അനാഥമാക്കിപ്പോയ 

സങ്കടങ്ങൾ

ഇരുട്ടായി പുനർജനിക്കും.

ഒരു മുറിവു 

മറ്റൊരു മുറിവിനു കൂട്ടിരിക്കും.

മകൻ മരിച്ച ഒരച്ഛൻ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടു 

ഞെട്ടുന്നെങ്കിൽ 

ഇരുളിന്റെ കൂട്ടുണ്ടാവും.

മോണകാട്ടിയ ഒരു ചിരി,

അദ്യം പറഞ്ഞ വാക്ക്,

ആദ്യം കൊടുത്ത കുഞ്ഞുമ്മ,

കുഞ്ഞുടുപ്പുകൾ,

എല്ലാം ഓർമ്മയിലെത്തും.

മുറിവു 

മുറിവിനു കാവൽ നിൽക്കും.

തോറ്റ പ്രണയത്തിലെ 

വിട്ടുപോവാൻ പറ്റാത്തൊരോർമ്മ ഇരുളിൽ ആരോ ചികഞ്ഞെടുക്കുന്നുണ്ടു.

നാടുവിട്ടുപോയ കൂട്ടുകാരനെ 

ആരൊ ഓർക്കുന്നുണ്ടു.

ഇനിയും

കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലാത്ത

ഓർമ്മകളുടെ ദേശത്തേക്ക്

ഇരുട്ട് പലരേയും കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്.

സങ്കടങ്ങളുടെ 

ഘോഷയാത്ര പോകുന്നൊരു,

തെരുവുണ്ടെന്നു 

പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ.?

ഞാൻ ആ ഇരുളിലെ കാഴ്ച്ചക്കാരനാണെന്നു ,

പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ.?

മാഷോടു ചോദിക്കാം.

കേട്ടെഴുതുമ്പോൾ 

വിശപ്പിനു പകരം ഉച്ചക്കഞ്ഞി 

എന്നെഴുതിയതിനു 

മാഷെന്തിനാണെന്നെ ബെഞ്ചിൽ നിർത്തിയത്  ?

കണക്കു ടീച്ചർ 

വരാതിരിക്കാൻ 

പുണ്യാളനു മെഴുകുതിരി

നേർന്നിട്ടും

ടീച്ചർ വന്നത്  

ദൈവം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ ?

ടൂറിന്  വരാത്തത്  പേടികൊണ്ടാണെന്നു കള്ളം പറഞ്ഞപ്പോൾ 

ലീല ടീച്ചർ 

എന്തിനാണെനിക്കൊരുമ്മ 

തന്നത് ?

ഓലക്ക്Iറിലൂടെ വന്ന പ്രകാശം

ബെഞ്ചിൽ മുട്ടയിട്ടപ്പോൾ

ഞാനെന്തിനാണു 

സന്തോഷിച്ചതു.? 

ഉത്തരമറിയാതെ 

ഞാൻ കല്ലുപോലെ 

നിൽക്കുമ്പോൾ 

അറിഞ്ഞിട്ടും പറയാതെ അവനെന്തിനാണ്  

തല്ലുകൊണ്ടത് ?

വിക്കണ്ട മാഷേ

ഞാനന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ,

ചോദ്യങ്ങൾ പോലെ 

എളുപ്പമല്ല ഉത്തരങ്ങൾ എന്നു . 

മുറിക്കവിതകൾ 12

1).കാണുമ്പോൾ

കാണുമ്പോൾ കൈപിടിക്കണ്ട .
ചായം തേച്ച ചിരി തരേണ്ട .
ഹൃദയത്തിൽ എനിക്കായ് മാത്രം
ഒരു ഇടമുണ്ടെന്ന് കള്ളം പറയണ്ട .
നല്ല വാക്കുകൾ ഒന്നും വേണ്ട .
കരളിലേക്കൊന്നു പാളി നോക്കുക
അവിടെ കാണാം ,
എരിയുന്നൊരു തീകടലും
അതു കടയുന്ന
ചെകുത്താനും ദൈവവും.


2).കടൽക്കരയിൽ പേരെഴുതുംപോൾ.


ഒറ്റവാക്കിൽ ഉത്തരമെഴുതാനുള്ള
ചോദ്യമായി
നീ വീണ്ടുമെത്തുമ്പോൾ -
എക്സാം ഹാളിൽ ,
പഠിച്ചതെല്ലാം മറന്ന ,
കുട്ടിയെപ്പോലെ
ഞാൻ ഒറ്റയാവുന്നു..

അത്രമേൽ സ്നേഹത്തോടെ ,
ദേഷ്യത്തോടെ,
ഇറങ്ങിവരാൻ മാത്രം
ഏതുവാക്കാണുള്ളതു.?

ഉറപ്പാണു ,
കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല
ആ വാക്കെന്നു പറഞ്ഞു ,
ഞാൻ വീണ്ടും
നിന്റെ പേരെഴുതുന്നു.

നോവ്‌ ഒരു മതമാണെന്നിരിക്കെ.

മുക്കുറ്റി പൂത്ത വരമ്പിനെ
സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്
അത്ര പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു
നോവ്‌ കയറിവരുക .
(നോവ്‌ ഒരു മതമാണെന്നിരിക്കെ
മുൻ പരിചയത്തിനു എന്ത് പ്രസക്തി .?)
അതു
വിജനമായ ഒരു തെരുവ്
വാഗ്ദാനം ചെയ്യും ,
കൂടെ നടക്കാമെന്നും
കുടിക്കാമെന്നും
പ്രലോഭിപ്പിക്കും.
തിരിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴയോട്
പ്രണയമാണെന്ന് പറഞ്ഞു ചിരിക്കും .
അങ്ങനെ മുക്കുറ്റി പൂവിന്റെ
സ്വപ്നം പാതിയിൽ നിർത്തി
ഞങ്ങൾ നടക്കാനിറങ്ങും.
നോവ്‌ ഒരു മതമാണെന്നിരിക്കെ ,
ഞങ്ങൾ മുൻപരിചയം ഇല്ലെന്നിരിക്കെ ,
നെഞ്ചുറപ്പുള്ള നോവേ എന്ന് വിളിക്കും ഞാൻ .
അപ്പോൾ അതിന്റെ
ചുണ്ടിലൊരു ചിരി പൂക്കും
പക്ഷെ മുഖം വാടിയിരിക്കും .

"ചെറുപ്പത്തിൽ
ഒറ്റകിട്ടുമെന്നു പറഞ്ഞമ്മ,
കയ്യോങ്ങിയതുകൊണ്ടാണോ
ഞാനിത്രമേൽ ഒറ്റയായതു.?"

എന്ന എന്റെ പഴയ കവിത
ഓർമ്മിപ്പിക്കും അത് .
നോവ്‌ ഒരു മതമാണെന്നിരിക്കെ,
ആരും ഒറ്റയല്ലെന്നു ആശ്വസിപ്പിക്കും ഞാൻ .
( കവിത ഒക്കെ കള്ളമല്ലേ എന്നു പറഞ്ഞത്
ഇവിടെ പറയുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം ).
അപ്പോൾ
വഴിയരികിൽ ഒരു മുക്കുറ്റി
ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവും