Wednesday, April 26, 2017

ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും സുഖം.



ഒന്നോർത്തു നോക്കിയാൽ
ഈ നിമിഷമെന്നതു അത്ര
ചെറുതൊന്നുമല്ല.
എവിടെയെങ്കിലും ഒരാൾ
മലയാളത്തിൽ
കാതുപൊട്ടുന്നതെറി പറഞ്ഞു 
ആരെയോ
ഉറക്കുന്നുണ്ടാവും .
നാടു വിട്ടുപോയ
എന്റെയോ
നിങ്ങളുടെയോ
സുഹൃത്ത് 
ഏതോ നാട്ടിലിരുന്നു
ബംഗാളി  മുഖത്തോടെ
മലയാളത്തെ
അയവെട്ടുന്നുണ്ടാവും .

വെറുതേ ഓർത്തുനോക്കൂ
ഈ നിമിഷമെന്നതു അത്ര
ലളിതമൊന്നുമല്ല.
കേരളത്തിൽ ഏതോ മൂശാരി
ആർക്കോ വെണ്ടി
അവസാന സമ്മാനം
നിർമ്മിക്കുകയാവും.
ആലയിൽ പഴുക്കുന്ന ഇരുംബ്‌
പകയും വിശപ്പും കൊണ്ടു
ചുവക്കുന്നുണ്ടാവും .

പെട്ടന്നു തീർക്കാൻ
എവിടെ വെട്ടണമെന്നു
കൂട്ടുകാരൻ ചെക്കൻ
തല പുകയ്ക്കുന്നുണ്ടാവും.
ഇതൊന്നുമോർക്കാതെ
നാളെത്തെ രക്തസാക്ഷി
ഒരു പുതിയ സ്വപ്നത്തിൽ
നൂലു കോർക്കുകയാവും .

ഒന്നോർത്തു നോക്കിയാൽ
ഈ നിമിഷം എന്നതു
കേരളം പോലെ പ്രബുദ്ധമാണു.
അധികം അകലയല്ലാത്ത
എവിടെയെങ്കിലും
മാനഭംഗപ്പെട്ട ഒരു സ്ത്രീ
കൊന്നു കളയുമെന്ന ഉറപ്പിൽ
വാവിട്ടു നിശബ്ധയാവുന്നുണ്ടാവും .

ബലാത്സംഗ വാർത്ത കണ്ടു
കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലണം
എന്നാക്രോശിച്ച ചെറുപ്പക്കാരൻ
പുതിയ വീഡിയോയിലെ മുഖം
അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിയുടെ
പോലെ എന്നു സുഹൃത്തുക്കൾക്ക്
പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ടാവും .

അപ്പോഴും
പ്രണയം കൊണ്ടു കണ്ണു പൊട്ടിയ
രണ്ടുപേർ മാവേലി എക്സ്പ്രസ്സിൽ
തൊട്ടു തൊട്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.
എങ്കിലും
വെറിയോടെ പത്തു കണ്ണുകൾ
അവരെ ഉഴിയുന്നുണ്ടാവും .

പക്ഷേ ഒന്നു പറയാതെ വയ്യ
ഈ നിമിഷം എനിക്കും
ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും സുഖം .

Saturday, February 25, 2017

മുറിക്കവിതകൾ 14

1. ഉണ്ടാകുമോ .?

കടലിൽ പുഴയിൽ 
ഒന്നായൊഴുകി 
മേഘങ്ങളായ് തുഴഞ്ഞു 
ഒടുവിൽ പിരിയാൻ നേരം 
ഒരു മഴത്തുള്ളി 
മറ്റേതിനോട് ചോദിച്ചു .
രണ്ടായി താഴേക്കു 
പതിക്കുമ്പോൾ 
ഉണ്ടാവുമോ മറ്റു രണ്ടുപേർ 
നമ്മളെ കാത്തു ?
പ്രണയത്തിൽ നനഞ്ഞു .? 


2. തെങ്ങ് 

ഇളനീർ വണ്ടികൾ 
അതിർത്തി കടക്കുമ്പോൾ 
പനകൾ പറഞ്ഞു 
ചെറുപ്പത്തിൽ നാടുവിട്ട 
ചേട്ടനെ പറ്റി .

---- മലയാളനാട് ----

Saturday, February 11, 2017

ഉള്ളിൽ എരിയുന്ന തീയുമായി .



ഉള്ളിൽ എരിയുന്ന തീയുമായൊരാൾ 
എന്നെങ്കിലും നിങ്ങളെ തേടി വരും .
മൗനത്തിന്റെ പുതപ്പുകൊണ്ട് 
ഒരു നിലവിളിയെ എത്രത്തോളം 
മറയ്ക്കാൻ കഴിയും .?
പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട് 
ചിലർ എവിടേയും രക്തസാക്ഷികളാണെന്നു. 
പ്രണയത്തിൽ ,ജീവിതത്തിൽ , സൗഹൃദത്തിൽ 
അങ്ങനെ എവിടെയും .
പൂക്കളെയും പ്രാവുകളെയും 
അതിന്റെ വഴിക്കുവിട്ടേക്കുക 
ഈ കവിത അവർക്കുള്ളതല്ല .

അല്ലെങ്കിൽ 
ഒന്നോർത്തു നോക്കൂ 
ഒരു പൂ വിരിഞ്ഞാൽ കൂടെ 
കരഞ്ഞു പോകുന്നവരാണ് നമ്മൾ .
ഒരു ചുംബനം കൊണ്ടുപോലും 
മരിച്ചു പോകുന്നവരും .
ഉള്ളിൽ എരിയുന്ന തീയുമായൊരാൾ വന്നാൽ 
അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കുക 
എന്തെന്നാൽ 
ചിലപ്പോൾ അത് നമ്മൾ തന്നെ ആവാം .

Wednesday, January 11, 2017

മുറിക്കവിതകൾ 13


1. നഷ്ടം .
..................

ഓരോ വസന്തവും പിരിഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ
കാടു നെഞ്ഞിടിച്ചു കരയും .
ഇത്രയും സുന്ദരമായതൊന്നും എനി വരാനില്ല.
ഇത്രയും ഗാഢമായതൊന്നും നഷ്ടപെടാനില്ല.
മറ്റൊരു വസന്തത്തിൽ പൂത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ
കാടു വീണ്ടുമോർക്കും .
ഇത്രയും സുന്ദരമായതൊന്നും എനി വരാനില്ല.
ഇത്രയും ഗാഢമായതൊന്നും നഷ്ടപെടാനില്ല.


2.വിത്ത്
................

അലക്ഷ്യമായി
ആരോ വലിച്ചെറിഞ്ഞതിന്റെ
ഓർമ്മയിലാണു
ഓരൊ വിത്തും
വാശിയിൽ
പൂക്കുന്നതും കായ്ക്കുന്നതും .
ചികഞ്ഞു ചെന്നാൽ
ഉണ്ടാവില്ല
നട്ടു നനച്ചതിന്റെ കുളിരോ,
ഇല വന്നോ മുള വന്നോ
എന്ന തലോടലോ ഒന്നും .