Saturday, May 5, 2018

മുറിക്കവിതകൾ 20

1. മുറിവ് ഒരു മറ
............................
പെട്ടന്നു
പാതി ചാരിയ വാതിൽ
ഒരു മുറിവിനെ
ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു.
നമ്മൾ അതിനിടയിൽ പോയൊളിക്കുന്നു.
ആരൊ തേടി വരുമെന്നു ,
അപ്രതീക്ഷിതമായി
ഒരു സാറ്റ്‌ വിളിയിൽ
തോൽപ്പിക്കപെടുമെന്നു,
ഓർത്തോർത്തു
നീ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.
ഞാൻ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.
നമ്മൾ ഉമ്മവെയ്ക്കുന്നു.
മുറിയിലേക്കു
തുറക്കുന്ന / അടക്കുന്ന
മുറിവുകളാണു വാതിലുകൾ.
അതെ
മുറിവു ഒരു മറയാകുന്നു .

2. ധാരണ 
..................
നക്ഷത്രങ്ങളും നിലാവും
എല്ലാം കാണുന്നുണ്ടെന്നു നാം ധരിക്കും.
പക്ഷെ അവ
ഉറങ്ങുമ്പോൾ മാത്രം പ്രകാശിക്കുന്ന
മീനുകളല്ലെന്നു ആരറിഞ്ഞു .

കുടിയൊഴിപ്പിക്കുമ്പോൾ

ചിലപ്പോൾ തോന്നും
പൂക്കളെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും
കുറിച്ചെഴുതി മടുത്തെന്നു.
ആ മേഘങ്ങളെ കെട്ടഴിച്ചുവിട്ടേക്കൂ
അനുസരണയില്ലാത്ത കുതിരകളാണവ .
(ഒരു കവിതാലയത്തിലും കെട്ടാൻ കൊള്ളാത്തവ).
നോവുകുഴിച്ചിട്ടതെല്ലാം
പൂക്കളായി ചിരിക്കുന്ന
കൃഷി നിർത്താൻ പറയൂ.
എവിടെയും മുളക്കുന്ന തകരകളാണവ.
(ഒരു കൂട്ടാനും കൊള്ളാത്തതു).
പ്രണയത്തിന്റെയാ
ഒറ്റ മരത്തെ
വെട്ടി വിൽക്കാമെന്നും
അതിൽ ചേക്കേറിയ
കാറ്റിനേയും കിളികളേയും
നാടുകടത്താമെന്നും ആലോചിക്കുന്നു .
മഴയ്ക്കും മഞ്ഞിനും
കയറിക്കിടക്കാൻ കൊടുത്ത വീട്‌
ഉടൻ കുടിയൊഴിപ്പിക്കണം .
വളപ്പൊട്ടുകളെയും മയിൽപ്പീലികളേയും
എതെങ്കിലും
തലതെറിച്ച കുട്ടികൾക്കു
ദാനം ചെയ്യാമെന്നും
കവിതയിൽ നിന്നും
ഒളിച്ചോടാമെന്നും
വിചാരിക്കുന്നു .
പക്ഷേ
നിങ്ങളെനിക്കൊരുറപ്പുതരണം
പേടിച്ചും കരഞ്ഞും
ഉന്മാദപ്പെട്ടും
വരുമ്പോൾ
ഇതുപോലെ
അടച്ചുറപ്പുള്ളൊരു വീട്‌.

ദൈവം കവിതയെഴുതുമ്പോൾ

നടുരാത്രി
അപ്പന്റെ വിരലിൽ തൂങ്ങി
കുഞ്ഞി കാലടി
തത്തി തത്തി
ഒരു വാവ
നടക്കാൻ പഠിക്കുന്നു .
ആകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളും
കൂടെ തത്തുന്നു .
ഇടക്കിടെ
ഞാനിപ്പോ വീഴുവേ
പിടിച്ചോണേ
എന്നു വീഴാനായുന്നു .
എട്ടടിവെച്ചു
മുട്ടും കുത്തിവീഴുമ്പോൾ
ആകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളും
ആരും കണ്ടില്ലെന്നമട്ടിൽ
നോട്ടം മാറ്റുന്നു .
മുട്ടുപൊട്ടിക്കാതെ മണ്ണു
അച്ചോടാ വാവേ
എന്നൊരുമ്മ കൊടുക്കുന്നു .
കുഞ്ഞു
നടക്കാൻ പഠിക്കുന്നതു കണ്ടു
ദൈവമൊരു
കവിതയെഴുതുന്നു .
അപ്പോൾ ഞാനാരണെന്നല്ലേ.?
മണ്ണിൽ
കാലടി കൊണ്ടു
കവിതയെഴുതുന്നയാ
കുഞ്ഞാണു ഞാൻ
വീഴുമ്പോൾ കൂടെ
വീഴുന്നയാ
അപ്പനും .

Friday, March 23, 2018

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ

ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ
ആ യുവാവിന്റെ
മരണ കുറിപ്പിൽ
താനൊരു മാവോയിസ്റ്റെന്നും
ജീവിതം മടുത്തു
അത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നുവെന്നും 

രേഖപെടുത്തിയിരുന്നു.

അതിലും ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ
ആ പോലീസുകാരന്റെ
തലയിണ മന്ത്രത്തിൽ
കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ടു കൊന്ന
ഒരു യുവാവിനെ
പ്രണയപൂർവ്വം 
പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

പത്രക്കാരുടെ ഭാഷ 
അത്ര ലളിതമല്ലാത്തതിനാൽ 
പല കഥകളിൽ 
ഏതെങ്കിലുമൊന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ 
വായനക്കാർ നിർബന്ധിതരായിരുന്നു .

ഏതോ ഒരപസർപ്പക കഥ 
വായിച്ചപോലെ എന്നെ നോക്കുന്ന 
വായനക്കാരാ 
ഇതിലും ലളിതമായി പറയാൻ 
എനിക്കറിയില്ല.
ദൈവമേ 
മാവോയിസ്റ്റുകളിൽ നിന്നും
പോലീസുകാരിൽ നിന്നും
പത്രക്കാരിൽ നിന്നും
ഞങ്ങളെ 
കാത്തുകൊള്ളേണമേ 

Sunday, December 31, 2017

സ്നേഹത്തിന്റെ മാത്രം കവിത .

പെട്ടന്നൊരു ദിനം
വെറുപ്പുകളെ ഞാൻ
സ്നേഹത്തിലേക്കു
വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു.
വാലിൽ നൂലുകെട്ടിയ തുംബികളെല്ലാം
പരുന്തുകളാവുന്നു.
നൂലിൽ കെട്ടിയ പട്ടങ്ങൾ
വിമാനങ്ങളാവുന്നു.

മുക്കും മൂലയും തിരഞ്ഞു
വെറുപ്പുകളെ
കണ്ടുപിടിക്കുന്നു.
കണക്കു ടീച്ചർ
മലയാളം ടീച്ചറാവുന്നു
മീശക്കാരനമ്മാവൻ
കുഞ്ഞരിപ്പല്ലുകാട്ടുന്ന
കൊച്ചാവുന്നു.

നിരസിക്കപെട്ട പ്രേമലേഖനം
ചേർത്തുപിടിച്ച ചുംബനമാവുന്നു.
അംബലത്തിലെ ചെരുപ്പുകള്ളൻ
ദൈവം പോലുമാവുന്നു.

ഓ ഒരു സ്നേഹത്തിന്റെ കവി
എന്നു വാഴ്ത്തുന്നവരോടു മാത്രം
ഒരു രഹസ്യം പറയാം .

എന്നെ രസിപ്പിക്കുന്നതു ഇതൊന്നുമല്ല.
എന്നോടുള്ള
പക കൊണ്ടുമാത്രം
ജീവിക്കുന്നവർ
മരിച്ചു പോകുമോ
എന്ന പേടിയിൽ
ഓടുകയാണിപ്പോൾ .
ഓടട്ടെ നായ്ക്കൾ
ഇതു സ്നേഹത്തിന്റെ
മാത്രം കവിതയാണു.

Wednesday, September 6, 2017

പൂച്ച അഥവാ ഫാസിസം


ഒരു കറുത്ത പൂച്ച 
വീടിനു ചുറ്റും കറങ്ങുന്നുണ്ടെന്നു 
നമുക്കറിയാമെങ്കിലും 
തിരഞ്ഞുചെല്ലുമ്പോൾ 
അത് ഇരുട്ടിലേക്കുതന്നെ 
മാഞ്ഞു പോകുന്നു .

കണ്ടെന്നു ,
ശബ്ദം കേട്ടെന്നു ,
അങ്ങനെയൊരു പൂച്ചയേ ഇല്ലെന്നു ,
നമ്മൾ എത്ര വട്ടം 
ചർച്ച ചെയ്തിരിക്കുന്നു .

എത്ര പെട്ടന്നാണ് 
പൂച്ചയുണ്ടെങ്കിലും 
എലിയെ പിടിക്കുമല്ലോയെന്നു 
വീട് തന്നെ വിഭജിച്ചു പോയത് .

ഇപ്പോൾ 
പൂച്ച ഉണ്ടോ എന്നല്ല 
പൂച്ച നല്ലതോ ചീത്തയോ എന്നായി 
നമ്മുടെ ചർച്ചകൾ .


കാലിൽ മുട്ടിയുരുമ്പുമ്പോൾ 
പാവം പൂച്ച ,
എലിയെ പിടിക്കുന്ന പൂച്ച ,
നമ്മുടെ പൂച്ച 
എന്നൊക്കെ പലരും പാടുന്നുണ്ട് .

പക്ഷെ ഇന്നലെ 
പാടുന്ന കിളിയെ 
അത് കൊന്നു തിന്നപ്പോൾ 
പലരും ഞെട്ടി .
വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ 
കുറച്ചുപേർ .
വീണ്ടും വീണ്ടും 
ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ 
കിളിയെ പൂച്ച പിടിച്ചു എന്ന് 
വീടാകെ ആശ്വാസം കൊള്ളുന്നു .

പാടുന്ന കിളികളില്ലാത്ത 
വീടാണ് സ്വപ്നമെന്നു 
എലിയെ പിടിക്കുന്നുണ്ട് 
പിടിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് ,
ഇടയ്ക്കിടെ നമ്മളെല്ലാം 
അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു .


പക്ഷെ കൂട്ടുകാരാ 
ഞാനാ പൂച്ചയെ ഫാസിസം എന്ന് 
പേരിട്ടാൽ നിങ്ങൾ 
എന്റെയും നെറ്റി തുളക്കുമോ .?

Sunday, July 16, 2017

സാധാരണത്വം

പേരറിയാത്ത
ഒരു പക്ഷിയുടെ പാട്ട്‌
ഇന്നലെ വരെ
ഇവിടെ ചെരിഞ്ഞു
കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
എത്ര ശ്രമിച്ചാലും
ഓർത്തെടുക്കാൻ
പറ്റാത്തത്ര
പരിചയമുള്ള ഒരു മണം
ഇടക്കിടെ 
വന്നു പോവാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഭൂതകാലത്തിലേക്കു
മറിഞ്ഞു വീഴല്ലേ
എന്നൊരു പല്ലി 
ഇടക്കിടെ 
ചിലച്ചോർമ്മിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഭ്രാന്തു പിടിച്ച
ഒരു ഉറുംബു
കൂട്ടം തെറ്റി
എനിക്കു
കൂട്ടിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്നു
വളരെ അസാധാരണമായൊരു 
ദിവസമാണു
കാക്ക കരച്ചിലും ,
ചക്ക മണവും
നിന്റെ ഓർമ്മയും
വരിവരിയായി പൊകുന്ന
ഉറുംബുകളും
എല്ലാം എനിക്കു
മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്‌.
എത്ര 
അസാധാരണമാണീ സാധാരണത്വം.